"هزارویک شب" روایتی مدرن در دل افسانه ها

 

دو قسمت منتشرشده «هزار و یک شب» نشان می‌دهند که سریال با جاه‌طلبی و جسارت سراغ ترکیب زندگی امروز و جهان افسانه‌ای رفته؛ جهانی که هم می‌خواهد واقعیت را جدی بگیرد و هم آزادی خیال را. اپیزود نخست با ریتمی دقیق و معرفی حساب‌شده شخصیت‌ها شروع می‌شود و همین شروع امیدوارکننده است.

روایت از همان ابتدا تکلیفش را روشن می‌کند که قرار نیست یک قصه صرفاً شهری یا صرفاً فانتزی باشد. طراحی صحنه و لباس و قاب‌بندی‌ها هم نشان می‌دهد تیم تولید وسواس داشته و تلاش کرده جهان دومِ ماجرا،جهان اسطوره‌زده و فراواقعی فقط یک آرایش ظاهری نباشد، بلکه هویت مستقل داشته باشد. ‌اما همین نقطۀ قوت، نقطۀ شکننده‌ سریال هم هست.

قسمت دوم کمی کندتر می‌شود و تغییر وزن روایت از زمین به جهان خیال باعث می‌شود ضرباهنگ اولیه حفظ نشود. سریال در این نقطه هنوز نتوانسته است قواعد جهان دوم را آن‌قدر روشن ترسیم کند که تماشاگر بداند باید با چه منطقی پیش برود. اگر مخاطب انتظار منطق رئال داشته باشد، پرش‌های خیالی او را پس می‌زند؛ اگر انتظار فانتزی کامل داشته باشد، بخش‌های شهری ممکن است زیادی خاکستری یا کش‌دار به‌نظر برسند.

‌موضوع دیگری که از همین حالا خودش را نشان داده، گستردگی خطوط داستانی و تعداد شخصیت‌هاست. سریال از همان ابتدا چند مسیر مختلف را هم‌زمان باز می‌کند، اما هنوز روشن نکرده هر خط چه نقشی در موتور اصلی روایت دارد. اگر فیلمنامه نتواند اولویت‌بندی کند، روایت پخش و نامتمرکز خواهد شد و بخش فانتزی به جای اینکه کشش ایجاد کند، تبدیل می‌شود به مه‌ای که مسیر اصلی را پنهان می‌کند.

‌با این همه، سریال هنوز در مرحله‌ای است که می‌توان خوش‌بین بود. ترکیب واقعیت و افسانه اگر درست هدایت شود، می‌تواند از «هزار و یک شب» کاری متفاوت بسازد؛ نه صرفاً از نظر بصری، بلکه در سطح درامی که ریسک می‌کند و مسیر معمول سریال‌های ایرانی را به‌هم می‌زند. اما اگر سازندگان بیش از حد شیفته جلوه‌های بصری و فضای افسانه‌ای شوند و هسته انسانی داستان را رها کنند، نتیجه احتمالاً اثری می‌شود زیبا، چشم‌نواز، اما کم‌عمق؛ از همان‌هایی که وعده می‌دهند اما در نیمه‌راه نفس کم می‌آورند.

‌این پروژه تا همین‌جا ثابت کرده پتانسیل بالایی دارد، اما ادامۀ راهش به این بستگی دارد که چه‌قدر بتواند ریتم، انسجام و منطق درونی دو جهانش را نگه دارد. اگر این سه را حفظ کند، مسیرش روشن خواهد بود؛ اگر نه، با تمام جاه‌طلبی‌اش، ممکن است فقط یک خیال زیبا بماند.

 

"اختصاصی از مثبت سینما"

۰
از ۵
۰ مشارکت کننده